Ruim een half jaar geleden stond ik op een kruispunt en daar stond ik niet alleen. Naast me stonden vele bankcollega’s die op ook zoek waren. Op zoek om de passie om te zetten naar carrièrekansen en nieuwe mogelijkheden.

 

Een nieuwe start

Ik heb uiteindelijk de keuze gemaakt om voor mezelf te starten. Dat ik uit een ondernemend gezin kom zal mijn besluit vast voor een groot deel gevormd hebben. Wat ook meespeelde is dat ik het leuk vind om spelletjes te spelen, maar niet op mijn werk. En dat is iets wat ik helaas vaker zag gebeuren. Ik ben goed in mensen samenbrengen, concepten bedenken en heb de daadkracht om dit om te zetten naar een mooie driehoek tussen de strategie, klant en medewerker. In mijn laatste jaren binnen ING zat ik steeds meer in de hoek van strategie en verloor ik de connectie met de medewerker en de klant.

Mijn vader als rolmodel

En daar komt mijn vader dus in het verhaal. Een hardwerkende ondernemende Hindoestaanse man. Een man die voor iedereen klaar staat en mensen verbind.  Ruim 20 jaar geleden is hij gestart met zijn eigen bedrijf. Een drankengroothandel. Dit in de tijd dat bestellingen nog allemaal via de telefoon en fax gingen. 16 jaar geleden zag hij een mooie kans die niet kon laten liggen. Namelijk de overname van een Haags café.  Al ruim 16 jaar is hij trotse eigenaar van biljartcafé De Kroon in Den Haag. Een echt bruincafé en ja inderdaad, ik zie je denken met tapijtjes op de tafel. Yep! Dagelijks komen hier een diversiteit aan klanten. Oud, jong, man, vrouw en met vele verschillende achtergronden.

 

De rol van diversiteit in mijn opvoeding

Ik ben heel divers opgevoed. Hoe mooi is dat? Ik heb veel meegekregen van verschillende culturen, geloven en vooral van mensen. Het verhaal achter mensen heb ik altijd zo interessant gevonden. Iedereen heeft een verhaal. Als persoon, ondernemer maar ook (in mijn tijd als) manager werk ik vanuit de relatie. Dit is iets wat ik vanuit huis uit heb meegekregen. Niet alleen lekker eten, maar ook gezelligheid en er voor elkaar zijn.

Na de onafhankelijkheid van Suriname is mijn vader richting Nederland gekomen. Mijn moeder heeft hij ontmoet in een Haagsche tram :). Als klein meisje heb ik mijn vader altijd hard zien werken. Voordat hij begon met ondernemen had hij 2 banen. Overdag werkte hij bij de Staatsdrukkerij (SDU) en in de avond bij PTT Post.  Hij heeft altijd hard gewerkt om alles aan zijn kinderen te kunnen geven, zodat wij een goede toekomst konden opbouwen in Nederland.

In mijn jeugd heeft mijn vader me vaker gezegd dat ik hard moet werken. We zijn nou eenmaal anders. Ik heb nooit stilgestaan bij wat mijn vader bedoelde met met anders. Jarenlang heb ik hard(er) gewerkt. Ik doe het nog steeds. Niet omdat ik anders ben of voel, maar een enorme drive en veel energie heb. Het zien van kansen, klaarstaan voor anderen en een enorme drive heb ik als cadeautje van mijn vader meegekregen.

Helaas zijn er een aantal momenten in mijn loopbaan geweest dat ik begreep wat mijn vader met anders bedoelde. Als persoon ga ik uit van de kwaliteiten die iemand heeft en welke verbinding iemand kan maken. Ik zie geen kleur. Maar daar dacht niet iedereen hetzelfde over in mijn loopbaan. Er zijn verschillende momenten geweest die echt een indruk op me hebben gemaakt.  Momenten waarop vrouw en/of moeder zijn en mijn achtergrond tegen me gebruikt werd.

 

“We zijn nou eenmaal anders”.

Over diversiteit

Waarom kunnen we niet omarmen dat iedereen anders is?  Waarom kunnen we soms niet verder kijken dan iemands uiterlijk of afkomst? Waarom is diversiteit een lastig onderwerp en kunnen we het niet omarmen en zien als positief?
Laatst zag ik op social media dat gemeente Den Haag als eerste gemeente start met anoniem solliciteren. Iedereen is lovend. “Wat goed lees” of “Nu heb ik eindelijk meer kans” las ik terug in de opmerkingen. Maar ik begrijp het niet. Ik kan niet begrijpen dat het zover heeft moeten komen. Zover dat we het proces moeten veranderen omdat mensen niet meer naar de mens kunnen kijken. Door de inzet van anoniem solliciteren wordt wel erkend dat iedereen een gelijke kans zou moeten hebben.

“De nationale politie moet meer mensen met een multiculturele achtergrond aannemen en daarvan moeten er ook meer doorstromen naar de top van de organisatie. Anders verliest de politie draagvlak bij de samenleving (bron: Volkskrant). Vorige week was de politie volop in de media. De politie wil meer een afspiegeling zijn voor de maatschappij en meer draagkracht van de samenleving. Is dit symptoombestrijding of hebben we het hier echt over diversiteit? Waren er voorheen geen multiculturele talenten te vinden? Gaan we nu werven om talent of om meer draagkracht te realiseren. Ik ben het even kwijt. 

Laten we in gesprek gaan over diversiteit

Ik ga graag het gesprek aan met mensen. Ook als ondernemer wil ik graag de persoon leren kennen achter de ondernemer of werknemer. Ik wil niet weten wat je resultaten en successen zijn. Ik wil weten wie je bent, wat je drijft en hoe je in het leven staat. Dat maakt uiteindelijk wie je bent.

Toen ik binnen een jaar de ING Nederland Woman of the Year-award (2014) in de categorie Rolemodel won en was genomineerd als Etnische vrouwelijke manager van Nederland wist ik dat ik hier wat mee moest doen. Voor beide ben ik aangedragen door anderen die graag verandering willen en mij daarom als rolmodel naar voren hebben geschoven.

“Madhu, maar waarom laat juist jij je in het hokje “vrouwelijk” en “etnisch” plaatsen?”.  En dat is het nou juist. Zolang er hokjes zijn en zolang we praten over dat er moet meer diversiteit moet komen zijn rolmodellen een goed middel om het gesprek aan te gaan. Want de aanleiding voor een gesprek is er én het is nu de tijd om een verandering in te zetten.

Diversiteit is geen makkelijk onderwerp, maar wel een onderwerp dat bespreekbaar moet zijn. Een gesprek over meer vrouwen in de top van het bedrijfsleven, meer talenten met een culturele achtergrond op tv (en geloof me de talenten zijn er) en eerlijke kansen op de arbeidsmarkt.

“Madhu, maar waarom laat juist jij je in het hokje “vrouwelijk” en “etnisch” plaatsen?”

 

Speak up!

Binnen ING heb ik verschillende acties kunnen ondernemen op het gebied van diversiteit. Zo ben ik in gesprek gegaan met mijn toenmalig coach Ralph Hamers (CEO ING) over hoe we diversiteit en talent kunnen aantrekken en behouden binnen ING. Ook heb ik meegedacht over het creëren van een mentorschap binnen de bank. In de praktijk zag ik dat diversiteit veranderde van een denkwijze naar een agendapunt. Niet alleen bij ING, maar bij veel bedrijven. Mensen willen wel, maar het is geen prioriteit. Het is geen part of the game, geen basisprincipe, geen succes- of hygienefactor. Én niet onbelangrijk het is geen speerpunt / KPI of target voor de gehele organisatie, maar vaak alleen van HR.

“In de praktijk zag ik dat diversiteit veranderde van een denkwijze naar een agendapunt”

BE(E) the change you want to see

Ik kan een mening hebben over diversiteit, maar als ik er niks mee doe kan ik geen verandering realiseren. Een verandering die ervoor zorgt dat mijn dochter van 9 écht kan worden wat ze wil en niet een gevecht aan hoeft te gaan over diversiteit.

Binnen ING heb ik mee kunnen denken over diversiteit en talent binnen het bedrijf. Als ondernemer kom een diversiteit van ondernemers, bedrijven en professionals tegen. Ieder met een eigen unieke verhaal. Man, vrouw, transgender, jong, oud, Nederlanders en Nederlanders met een “migratie-achtergrond”.

Vanuit mijn passie om ondernemers en bedrijven zichtbaar te maken en mijn drive om van diversiteit een denkwijze te maken in plaats van een agendapunt, wil ik je graag de diversiteit laten zien die ik als ondernemer tegen kom.

Elke maand (en als het lukt vaker 😉 zal ik op LinkedIn een ondernemer in de spotlight plaatsen. Iemand die mij heeft geïnspireerd als persoon of ondernemer. Een ondernemer of ondernemend persoon die diversiteit omarmt en anderen om zich heen echt verder helpt. Binnenkort lees je het verhaal van een bijzondere vrouw die mensen samenbrengt als scheiding- en familiemediator.

Zullen we samen het verschil maken?

Bedankt dat je mijn verhaal hebt gelezen. Ik hoop dat ik je heb kunnen meenemen in mijn denkwijze en wat ik vind dat er nog moet veranderen. Veranderen kan ik niet alleen. Dat kunnen we alleen samen! Heb jij leuke ideeën of tips hoe we van diversiteit een denkwijze kunnen maken? Deel ze alsjeblieft! Wellicht kunnen we anderen inspireren en van diversiteit veranderen van agendapunt naar denkwijze!

Met warme groet,

Madhu Mathoera – Klantstrateeg BE(E) Consultancy

Please follow and like us:
Diversiteit in de Spotlight: Madhu Mathoera
Getagd op:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *